de maan glinstert
op de bloesems in het gras
ook ik kan niet slapen
de maan op de kim
gaat enorm de hoogte in
alsof ze niets weegt
naast de populier
heel hoog en haast niet zichtbaar
een schilfertje maan
de ronde maan
tekent op elke traptree
een driehoekje licht
de volle maan
een bleekwit gezicht gevangen
achter sluierwolken
door de gordijnen
een smalle streep maanlicht
gedachten aan jou
met slechts half de maan
door de winteravond gaan
hoe koud galmt mijn stap
in kleine kringen
de maan danst op het water
valt de herfstregen
ronde herfstmaan
witte vogels zweven
boven de vijver
de volle maan bleef wit
deze koude nacht – maar ach
de magnolia’s
onwerkelijk licht
de maan verzilvert de dingen
de kleuren zijn weg
ik volg de melkweg
met het schuiven van de maan
gaat ook de nacht voorbij
de maan houdt ook stil
als ik de auto stop
net boven mijn huis
in de zwarte beek leidt
de volle maan ons
naar nergens
het witte maanlicht
in de slaapkamer – wakker
blijf ik maar kijken
hoog boven de maan
pinkt het rode sterretje
van een zendmast
in donker pauwblauw
schuiven wolken uiteen
vederlicht de maan
het natte gras
in het witte maanlicht
bezaaid met parels
ze zit in maanlicht
witte handen in haar schoot
hoofd vol herinnering
kaarsen in de tuin
maar om nog iets te lezen
de maan te klein
samen maankijken
alle katten zijn buiten
voor het schouwspel
