drie rozenblaadjes
raken de rand van de schaal
het eind van hun wereld
de rozen bloeien
aan wie kan ik vertellen
hoe zoet ze ruiken
tuinrozen
op de kast en op mijn handen
blikvangers
het eerste donker
weeft zich tussen de rozen
kleuren verbleken
rozenblaadjes
in het vogeldrinkbakje
een merel neemt zijn bad
de blikken trommel
vol oude liefdesbrieven
de rode rozen
plots is het winter
rozenknoppen van kristal
de lucht glazig wit
stokrozen
hoe soepel ze buigen
onder hun kleuren
een rozenblaadje
achter je foto – vergeten
hoe droog het knispert
net voor het onweer
afgesneden voor jou
de laatste roosjes
deze korte nacht
gevuld met de geur van rozen
en kikkergekwaak
uitbundig bloeien
over de tuinmuur van de buur
de mooiste rozen
een doorntak
rukt aan mijn zijden sjaal
dan zie ik de roos
nog even genieten
van de laatste avondzon
de hoogste rozen
’s avonds in de tuin
een witte roos klimt omhoog
in een duister hoekje
de witte rozen
met een kleur van roest staan ze
in zomerregens
hoger en hoger
reiken de rozen naar het licht
voorbij zichzelf
